Powinnością aktuariusza jest obliczenie wysokości przyszłych zobowiązań usługobiorcy a także przygotowanie planu który pozwala na realizowanie ich bez strat finansowych. Zadanie zatem, jak widzimy, jest sporym wyzwaniem – rynek finansowy właściwie nigdy nie oferuje stuprocentowych gwarancji. Wycena aktuarialna jednakże, prowadzona przez fachowe biuro aktuarialne z należytym doświadczeniem i uprawnieniami, czyli mających certyfikowanych przez KNF aktuariuszy, daje bardzo wysokie prawdopodobieństwo sprawdzalności.

Aktuariusz jest specjalistą w obszarze matematyki ubezpieczeniowej, jak również statystyki i prawdopodobieństwa, dodatkowo zna idealnie pojęcia ekonomii, rachunkowości ubezpieczeniowej, jak również baz danych oraz modelowania matematycznego (kliknij po więcej). Ta wiedza w połączeniu z nowoczesnymi i sprawdzonymi metodami pracy pozwala na bardzo dokładne prowadzenie wyceny. Punktem wyjścia do jej zrobienia jest sprawdzenie sytuacji wyjściowej danego przedsiębiorstwa. Te usługi aktuarialne odnoszą się do rezerw pracowniczych, można wziąć pod uwagę na przykład kwestie takiego typu, jak struktura demograficzna zatrudnionych i konkretne dane – przejdź -, jak płeć, ilość lat, data zatrudnienia oraz okres pracy w firmie. Jednocześnie bierzemy pod uwagę wysokość ich wynagrodzenia, sytuację finansową przedsiębiorstwa a także kwestie takie, jak fluktuacja pracowników. W oparciu o te dane, jak również informacje mające związek z założeniami demograficznymi i ekonomicznymi takimi, jak choćby stopa procentowa do dyskontowania następnych świadczeń pracowniczych, lub też umieralności i podatności na choroby pracowników w przyszłości tworzony jest raport przedstawiający wycenę oraz wskazówki do postępowania w kolejnych latach, aby możliwe było zachowanie całkowitej rentowności.

Obliczenia
Autor: eFile989
Źródło: http://www.flickr.com

Wycena aktuarialna przeprowadzana jest zazwyczaj metodą indywidualną prospektywną, oznacza to, że za każdym razem stosowane są sprawdzone, ale i indywidualnie przystosowane do sytuacji klienta narzędzia. Podkreślić warto, iż metoda zgodna być musi z Krajowym Standardem Rachunkowości nr 6, co oznacza KSR 6, ustawą o rachunkowości, ale także z Międzynarodowymi Standardami Rachunkowości, czyli MSR 19. Zalecają one używanie metody prognozowanych świadczeń jednostkowych, która zakłada przede wszystkim proporcjonalne narastanie zobowiązań pracodawcy do płacenia świadczeń pozapłacowych w perspektywie długofalowej. Umożliwia to więc na pewne działania, jakie zawsze się sprawdzają, gdyż są pewne, szacowane wcześniej i wdrożone w wielu innych miejscach. Wszystko to powinno być więc idealnie wyliczone, jak więc widać aktuariusz musi być bardzo precyzyjny.

 
 

Theme by HermesThemes

Copyright © 2020 Manate eCenter. All Rights Reserved